In 1960 overlijdt Jozef Peeters. Deze Antwerpse schilder was aan het begin van de jaren 1920 een voortrekker van de abstracte kunst. Bij de oprichting van de Antwerpse neo-avantgardegroep G58 verwelkomt de jonge generatie Peeters als erevoorzitter en erkent zo zijn pioniersrol.

Met Peeters’ overlijden verliest Jef Verheyen een vriend en voorbeeld. “Je was als een soort Tijl Uilenspiegel. Ik had je nodig om van je wijsheid en ouderdom iets te leren. Je tijdschriften, de tentoonstellingen met Klee, Kandinsky en Moholy-Nagy die je zo goed kende.”

In 1954 schreef Jozef Peeters aan Michel Seuphor dat hij  — na dertig jaar van familiale bekommernis sen — weer was gaan schilderen. Dat laatste was een understatement. Peeters schilderde tijdens de laatste zes jaar van zijn leven een tweede oeuvre bij elkaar. 

In tegenstelling tot wat men zou kunnen vermoeden was de oudere Jozef Peeters geen passief erelid van de Groep 58. Hij zat integendeel mee aan de tafel toen de plannen voor een Antwerpse neo-avant garde vormkregen. Nog voor de Groep 58 in het Hessenhuis mocht tentoonstellen, toonde Peeters al twee werken in een groepstentoon stelling in het Middelheim. In 1959 was hij prominent aanwezig in de tentoonstelling over de pioniers van de abstracte kunst en in 1960 kreeg hij op de koop toe een retrospectie ve in het Hessenhuis.

Lees verder hier!