‘Alles gebeurt en alles gebeurt tegelijk. We denken aan alles tegelijk. Dat is het Onsterfelijke sterven van de wereld. Westers denken. We accepteren dat we maar aan één ding tegelijk mogen denken. Het idee is dat wanneer ik bijvoorbeeld in Venetië ben (ik ben nog nooit in Venetië geweest), ik tegelijkertijd denk: het is mooi, het is waardeloos, het kan me niet schelen. Waarom? Wanneer? Wat heeft het met mij te maken? Ik ga volgend jaar terug. Jammer dat ik niet met een of ander mooi Italiaans meisje ben. Ik denk aan alles tegelijk. Dat is het Onsterfelijke Sterven van de Wereld. Ik schreef 'Het onsterfelijke sterven van de wereld', een toneelstuk dat voortdurend verandert. Tot het einde der tijden zal er altijd verschil zijn. Zodra ik het had geschreven [in 1960] besloot ik het te presenteren in de vorm van een poster met de volledige tekst. Het is een heel belangrijke datum, want het was het eerste visuele werk dat ik maakte. En daarna ontwikkelde ik me in de richting die je kent.’
- Robert Filliou