De portretten Thomas Ruff zijn kritische imitaties van conventionele portretfotografie. Het grote formaat van Porträt (F. Müller) maakt onvolmaaktheden extra zichtbaar. Hoewel Ruff met de grootste precisie fotografeert, blijft de geportretteerde anoniem en vreemd. De foto toont enkel een oppervlakkige laag. De ambitie de portretfotografie om de complexiteit en psychologie van een individu weer te geven, is volgens Ruff nooit te verwezenlijken.