default

Het Onding Kunst / ‘Tegen de onmacht van de kunst’

Zoals de eerste artistieke projecten reeds aangeven, staat kunst als maatschappelijk experiment centraal in het programma van Ruimte Morguen. De kunstenaars die er tentoonstellen zoeken actief de grens op tussen kunst en samenleving, tussen het beeld en de sociale realiteit. Die zoektocht mondt in 1985 uit in Het Onding Kunst—een programmareeks die de onmacht, onmogelijkheid en onhoudbaarheid van kunst thematiseert. Onder impuls van een wisselende projectgroep (met onder meer Leen Derks, Lode De Clercq, Paul De Vylder, Nadine Tasseel en Marc Schepers) ontstaan 17 tentoonstellingen en wordt er een bijhorend tijdschrift uitgegeven: Fase 2. Tijdschrift voor Beeldvervorming. De verschillende projecten, alsook de teksten in het tijdschrift, tonen een gedeelde fascinatie voor de status van het beeld in een spectaculaire en hypermediale samenleving. Elk deelproject belicht een ander facet van het oorspronkelijke manifest: van mediakritiek tot perifere kunst, van politieke statements tot persoonlijke fascinaties.

In 1985 organiseert Ruimte Morguen Het Onding Kunst, een programma reeks die uiteindelijk zal bestaan uit 17 tentoonstellingen. Hoe kwam je 
op het idee voor dit project? 
“Na de tentoonstelling van Wilchar ontstond er een samenwerking met Paul De Vylder. Hij stelde zijn Onopgeloste mediaraadsels tentoon in de ruimte en we hadden regelmatig contact. We deelden een fascinatie voor beelden die gerecupereerd worden door het maatschappelijk systeem, voornamelijk in de vorm van propaganda en reclame. Ik was op dat moment nog steeds geïnteresseerd in volkskunst en ‘perifere’ kunst, zoals kindertekeningen. Toen het idee voor Het Onding Kunst ontstond, wilden we daar ook een tijdschrift aan koppelen. Dat is uiteindelijk Fase 2 geworden. De redactie van het tijdschrift bestond uit de leden van de projectgroep, samen met onder meer Lieven de Cauter. Later heeft ook Jan Ceuleers zich vervoegd.”Marc Schepers

Lees hier het volledige interview!