default

“In Alex Reynolds’ film zien we twee handen van twee verschillende mensen die dezelfde sinaasappel schillen. Het zijn Alma en Nilo, vrienden, metgezellen en protagonisten in andere films en andere belangrijke momenten in Alex’ leven. Andere genealogische lijnen, belast met het herschrijven van wat het heden als een zaadje in zich draagt, om te ontdekken dat het alledaagse — een sinaasappel die in de keuken wordt geschild — zwanger is van mogelijkheden, van zoetheid en van geweld, en dat we in de dans die onze interactie met de wereld vormt, de overgeërfde tekst kunnen bewerken en telkens kunnen kiezen waar, uit wie, met wie, en wanneer het huidige moment wordt geboren, en het volgende, en zo, met dat moment, de herinnering.” (fragment uit Een spons, een tekst van Javi Cruz)