default

‘Om het bestaan van iets op te merken, moet het vaak eerst veranderen. Pas dan zien we wat er was—en wat er niet meer is. De stad wordt een decor en monumenten gaan op in het alledaagse landschap. Na verloop van tijd gaan ze op spoken lijken. Ze keren in uiteenlopende vormen terug, naargelang de politieke noden. De sloop, restauratie of verplaatsing ervan roept sterke emoties op. Hun aanwezigheid of afwezigheid spreekt tot de verbeelding, en ook hoe ze zijn gemaakt heeft betekenis. Wanneer het materiaal verandert, verandert ook de betekenis van het monument. In plaats van een figuur kan er een lege vorm overblijven—en de stilte die dat creëert, kan zeer expressief zijn.’

Ala Savashevich