default

Bezoekers worden uitgenodigd om elk een stuk zeep mee te nemen.

“Threat bestond uit een kleine monoliet die volledig was opgebouwd uit losse stukken zeep waarop het woord ‘THREAT’ [dreiging] was gegraveerd. De stukken zeep waren qua grootte, gewicht en vorm zo gemaakt dat ze op extra grote bakstenen leken. Door iedereen op te roepen de stukken zeep naar eigen goeddunken mee te nemen, wordt de boodschap van het werk uitgediept. Hoewel het in de werkelijkheid geworteld blijft, kan het tegelijkertijd worden beschouwd als niet langer automatisch gericht aan iemand in het bijzonder. Door een stuk zeep mee te nemen, heeft elke deelnemende toeschouwer de mogelijkheid om deel te nemen en bij te dragen aan een gemeenschappelijk discours. Hoe gericht of abstract dat ook mag zijn, het is de hoopvolle aanzet tot een proces. Kan deze muur van dreiging stukje bij beetje, zeep voor zeep, worden afgebroken? Kan hij worden weggespoeld?” 
- Jhaveri (S.), uit “To See Again and Again”