default

Chillahona (2022) reflecteert op het belang van gemarginaliseerde culturele praktijken van voorouders in een tijd van politieke en sociale onrust, kenmerkend voor Centraal-Azië in de jaren tachtig. De radicale economische en politieke hervormingen die kort voor het uiteenvallen van de Sovjet-Unie werden doorgevoerd en bekendstaan als perestrojka, brachten een gevoel van desoriëntatie teweeg. Deze drieluikvideo-installatie, gefilmd in Tasjkent, Oezbekistan, verwijst naar een oude architecturale vorm van ondergrondse ruimten (chillahona), die in Oezbekistan traditioneel worden gebruikt voor perioden van veertig dagen ascetische afzondering. De film opent met archiefbeelden uit de perestrojka-periode en ontvouwt het verhaal van een vrouw die de chillahona bezoekt om haar herinneringen aan die roerige tijd te verwerken. Tijdens haar reis wordt ze vergezeld door archetypische dieren, die haar verzoening met voorouderlijke kennis tot uitdrukking brengen. Parallel aan de film wordt een hedendaagse herinterpretatie van het traditionele borduurwerk uit Tasjkent – falak – getoond, met voorstellingen van de maancyclus, een baarmoeder en verschillende dieren. Het werk wordt geanimeerd met lichtprojecties geïnspireerd op de soefimystiek, die de spirituele ervaring van het personage symbolisch vertalen.

Een project van: Saodat Ismailova
Fotografie: Carlos Casas
Acteren: Feruza Ruzieva
Muziek: Tomoko Sauvage
Producent: Aziza Pulatova
Camera-assistent: Andrey Morozov
Video-effecten: Philippe Cuxac
Animatie: Stefano Zeni
Kleurcorrectie: Yannig Willman
Geluidsontwerp: Marc Parazon
Oezbeekse vertaling: Ibrat Safo