default

In Explosion Ma Baby (2016) onderzoekt Pauline Curnier Jardin hoe collectieve rituelen functioneren als vormen van catharsis, of zuivering. Van 2010 tot 2019 woonde ze in Zuid-Italië jaarlijks de processie bij voor de heilige Sebastiaan. Tijdens dit intense ritueel houden mannen hun naakte baby’s omhoog om ze te laten zegenen. Ook haar eigen kinderen, Ada Pepita en Balthazar, werden er gezegend. Curnier Jardin slaagt erin te filmen vanuit het hart van de processie. Dit is traditioneel nochtans verboden terrein voor vrouwen, die blootsvoets of op sokken achteraan moeten volgen. De androgyne en kwetsbare martelaar Sint-Sebastiaan, die een met pijlen doorboord lichaam heeft, groeide doorheen de tijd uit tot een queer icoon. De rauwe Super 8-beelden, de verzadigde kleuren en de intuïtieve montage maken van Explosion Ma Baby een tranceachtige ervaring. De film markeert een wending in Curnier Jardins praktijk. Waar ze eerder zelf theatrale performances creëerde in groep, richt ze zich later op het observeren en documenteren van bestaande, vaak religieuze en volksrituelen die deel uitmaken van de Europese culturele geschiedenis, zoals ook de performance Sebastiano Blu (2018) en de films Le Lente Passioni (2020) en Fat to Ashes (2021).

Credits:
Directed by Pauline Curnier Jardin
Image by Pauline Curnier Jardin and Julien Hogert 
Music and Sound Design by Vincent Denieul 
Editing by Margaux Parillaud 
Drums by Benjamin Coli 
Co-production by Le Confort Moderne, Poitiers and the Rijksakademie Van Beeldende Kunsten, Amsterdam 
Distribution by EYE Film Instituut Netherlands
Courtesy of the artist and ChertLüdde, Berlin and Ellen de Bruijne Projects, Amsterdam